Kiss mark

Posted by Leciel ღ Inlove on 10.2011 12 comments 0 trackback

The Story :: Kiss mark
Type :: One shot
Rating :: ???
Character :: Yamapi & Yuya
By. Leciel_InLove

 

 

 

 

ดูเหมือนนี้จะเป็นครั้งแรกให้รอบหลายเดือนที่เทโกชิ ยูยะจะได้แวะเวียนมาค้างที่บ้านของคนรักหลังจากที่ไม่ได้มานาน เพราะเจ้าของบ้านงานยุ่งมาตลอดตั้งแต่ต้นปีที่มัวแต่ง่วนกับการซ้อมและทัวส์คอนเสิร์ตต่างประเทศ

 

แต่จะบอกว่าพวกเขาไม่ได้พบกันเลยมันก็ไม่เชิง เพราะถ้าหาเวลาว่างได้ก็มีนัดแนะมาเจอะเจอหน้ากันบ้างหรือไม่ก็โทรหาเมลล์หาตามกาลเทศะจะอำนวยถ้าต่างคนต่างอยู่กันคนละประเทศ เหตุผลก็เพราะคนหนึ่งบ่นว่าคิดถึง ส่วนอีกคนก็คอยแต่เป็นห่วงอยู่ตลอดเวลาเลยทำให้พวกเขาไม่เคยขาดการติดต่อ แม้ว่าบางทีจะไม่ได้เจอหน้ากันเป็นเดือนๆเลยก็ตาม

 

เด็กหนุ่มที่ใครๆ ต่างลงความเห็นว่ายิ่งโตก็ยิ่งน่ารักจนพาลพาใครต่อใครมาหลงเอาได้ง่ายๆ กำลังเดินอ้อยอิ่งกวาดตามองห้องของคนรักที่กำลังอาบน้ำอยู่อย่างตรวจตรา ทิ้งตัวลงนั่งกับปลายเตียงที่จัดไว้เรียบร้อยสะอาดสะอ้าน มองซ้ายทีขวาทีแล้วค่อยลงความเห็นกับตัวเองในใจว่า ห้องนี้ไม่ได้เปลี่ยนไปเลยอาจจะมีสัมภาระบางอย่างเพิ่มมาบ้าง แต่ส่วนใหญ่ก็ยังเหมือนเดิม

 

ไม่เว้นแม้แต่ภาพถ่ายในกรอบรูปขนาดย่อมที่ยูยะรู้ว่าในนั้นปะติดปะต่อรวบรวมทั้งภาพครอบครัว เพื่อนฝูงเอาไว้และแน่นอนว่ามันต้องมีรูปคู่ของเขาสองคนอยู่ในนั้นด้วยเช่นกัน

 

 

ฮ้าวววว!

 

 

เพราะมัวแต่นั่งเท้าคางมองโน่นนี่นั่น คิดเรื่องเรื่อยเปื่อยจนอาการเคลิ้มง่วงรบเร้าให้คนนั่งรออยากจะล้มตัวลงนอนอยู่รอมร่อ ถ้าไม่ติดว่าจะทำเตียงใครยุ่งทำเตียงใครสกปรกเพราะตัวเองยังไม่ได้อาบน้ำล่ะก็ พนันได้เลยว่ายูยะจะล้มตัวลงเกลือกกลิ้ง ซุกหมอนหนุน ก่ายหมอนข้าง เลิกผ้าขึ้นห่มแล้วยึดเตียงหลับสบายไปเลย  เพราะเครื่องอำนวยความสะดวกในการงีบก็มีครบครัน ยิ่งไม่มีอะไรให้ทำไม่มีอะไรให้ดูแถมกลิ่นหอมอ่อนๆของเจ้าของห้องยังลอยจางๆมาให้ผ่อนคลายแบบนี้ ใครทนได้ก็เก่งแล้ว

 

แต่อย่างว่าแหละคนจับจองห้องน้ำเขาบอกให้รอ ไอ้ครั้นจะผิดคำพูดหลับนำร่องไปก่อนก็ดูจะไม่ดี แถมถ้าเกิดหลับไปจริงๆ ไม่แคล้วว่ายูยะก็จะเปลืองเนื้อเปลืองตัวโดยใช่เรื่อง เพราะคงไม่พ้นว่าจะโดนปลุกแบบถึงเนื้อถึงตัวแน่ๆ คนที่ตัดสินใจว่าจะถ่างตารอก็เลยต้องลำบากหาอะไรสักอย่างมาเรียกสติให้กลับมากระตือรือร้นด้วยการเอี้ยวตัวไปข้างเตียงเพราะรู้ว่าแถวๆนั้นน่าจะมีอะไรน่าสนใจให้ดูให้อ่าน เพราะเจ้าของห้องจะนิยมเก็บหนังสือไว้อ่านเล่นอยู่เหมือนกัน

 

ยูยะค่อยๆเปิดเลือกทีละเล่มสองเล่ม มองหาอันที่พาจะทำให้เขาสนใจ ซึ่งส่วนใหญ่ก็ไม่พ้นว่าจะเป็นแฟชั่นหรือไม่ก็เป็นเล่มที่พวกเขาถ่ายแบบลงตามนิตยสารมีชื่อนั้นๆ

 

หืม?”

 

แต่จะมาสะดุดใจก็ไอ้ตรงหน้าปกหนังสือเล่มหนึ่งที่ถูกซ้อนอยู่เกือบจะท้ายตั้ง เพราะยูยะแน่ใจว่าพวกเขาไม่ได้ลงเล่มนี้และที่สำคัญยามะพีไม่นิยมอ่านนิตยสารของผู้หญิง แล้วทำไมมันถึงได้มาตั้งร่วมอยู่ในกองได้ ถ้าเผอิญไม่มีเรื่องน่าสนใจให้คนรักของเขาต้องเก็บกัน

 

เด็กหนุ่มเปลี่ยนจากนั่งห้อยขาเป็นไขว่ห้างแล้วเปิดหนังสือผ่าเหล่าที่หยิบติดมือออกจากกองมานั่งเปิดดูทีละหน้าทีละหน้าอย่างสนใจ ดูเหมือนมันจะทำให้อาการอยากนอนหายไปเป็นปลิดทิ้ง

 

หน้าสารบัญเป็นสิ่งแรกที่เขาหยุดไล่ตาอ่านและถ้าลางสังหรณ์ของยูยะไม่ผิด หัวข้อที่เขาคิดว่ามันต้องมีชื่อคนรักของตัวเองติดโผไปด้วยแน่ๆ นะจึงเป็นหน้าที่เขาพลิกไปดูตามตัวเลขที่เจ้าตัวปรายตามอง ก็รายนั้นนะเป็นนักล่าผลโหวตตามหน้าหนังสืออยู่แล้วนิ ถ้าวันไหนยูยะคึกอยากตัดมาใส่กรอบรวบรวมติดโชว์ละก็ ไม่วายว่าผนังห้องนี้ทั้งห้องยังมีที่ไม่พอให้ติดเลยด้วยซ้ำ

 

หึ

 

แล้วผิดจากที่คิดซะเมื่อไร ชื่อยามาชิตะ โทโมฮิสะเด่นหราให้ยูยะไม่ต้องเสียเวลาอ่านนานเลย ถึงได้เค้นเสียงขำพร้อมๆกับผุดรอยยิ้มมุมปากไปด้วย

 

...ที่สามซะด้วย เปรยลอยๆ แล้วก็ได้แต่มองผ่านๆ ใช่ว่าจะมีแค่คนรักของเขาที่ติดรุ่นพี่ค่ายเดียวกันอย่างมัตสึโมโต้จุนก็ตามมาด้วยอันดับห้าให้ยูยะยิ้มแล้วมองวกกลับไปที่หัวข้อของการตั้งโหวตครั้งนี้ที่มันดูจะล่อแหลมเลยเถิด คนทำก็ช่างคิดจริงๆ

 

 

ที่แท้ก็ซื้อมาวัดเรตติ้ง...

ฉันไม่มีเวลาวัดเรตติ้งด้วยการซื้อของพวกนี้มาดูหรอก!”

 

 

คนที่ยูยะกำลังนินทาเพราะคิดว่าอีกนานกว่าจะออก แต่ตอนนี้กลับยืนมีแค่ผ้าขนหนูสีเข้มนุ่งปกปิดแค่ส่วนล่างแล้วเช็ดผมเปียกอยู่หน้าประตูห้องน้ำ ก่อนจะสะบัดหัวอีกสองสามทีแล้วเดินเข้าไปเปิดตู้เย็นขนาดเล็กที่ตั้งอยู่มุมหนึ่งของห้องหยิบน้ำเย็นชื่นใจออกมาเปิดดื่มอึกใหญ่แล้วถึงเดินเข้ามาหายูยะที่ปลายเตียง

 

ไม่แปลกใจเลยที่คนตรงหน้าจะติดผลโหวตในหนังสือนะ ก็ถ้าลองคนลงคะแนนได้มาเห็นภาพตอนนี้ที่ยูยะเห็นสิ กลัวว่าจะเปลี่ยนจากอันดับที่สามเป็นหนึ่งแทบจะไม่ทันเชียว

 

ก็เล่นยืนเปลือยให้เห็นอกขาวๆ แถมกล้ามซิกแพ๊คเรียงตัวสวยล่อตาแล้วยังขมวดปมผ้าขนหนูให้มันหลวมซะจนจะหลุดแหล่ไม่หลุดแหล่แบบนั้นนะ ไม่ได้คิดเลยใช่ไหมว่ามันจะทำให้ใครต่อใครใจสั่นถ้าได้เห็นนะ แต่เพราะยูยะจะเห็นภาพแบบนี้จนชินตาแล้ว ก็เลยไม่ค่อยจะรู้สึกรู้สาอะไรสักเท่าไร

 

ที่มันมาอยู่ในห้องของฉันก็เพราะรินะเอามาให้ดูก็เท่านั้น แก้ตัวให้ฟังเสร็จสรรพพลางส่งขวดน้ำที่เปิดแล้วให้เด็กหนุ่มที่เงยหน้ามอง รับไปดื่มทั้งๆที่ไม่รู้ว่าตัวเองกระหายหรือเปล่า แต่ในเมื่อเจ้าของเขามีน้ำใจจะให้ ยูยะก็มีน้ำใจจะรับแล้วกัน

 

เหรอครับ เพราะน้ำเสียงมันฟังดูแปลกๆ คนที่ทิ้งตัวลงนั่งข้างๆเลยต้องหันไปมองย่นคิ้วจนจะผูกโบได้เชียว

 

อะไร

ไม่มีอะไรนิฮะ หันมาสิครับ เดี๋ยวผมเช็ดผมให้นะ

 

เพราะยังไม่ค่อยเชื่อคำตอบ ยามะพีเลยไม่ขยับตัวตามคำบอกจนยูยะต้องลุกขึ้นชันเข่าขยับไปข้างหลังแล้วหยิบผ้าที่คล้องอยู่ที่ไหล่ของยามะพีมาเช็ดๆซับๆผมให้เสียเอง นั่นล่ะคนสงสัยถึงได้เลิกมองเพราะคิดว่าตัวเองอาจจะคิดไปเอง

 

แต่มันจะดีกว่านี้แน่ ถ้าเผอิญว่าจะไม่มีใครยื่นหน้ามากระซิบเสียงเรียบๆแต่ยั่วอารมณ์ข้างหูได้ดี จนคนฟังรู้ว่าไอ้ไม่มีอะไรนะ จริงๆแล้วมันคือมีต่างหาก

 

ผลโหวตดาราและนักร้องที่คุณอยากมีเซ็กส์ด้วย สี่สิบแปดเปอร์เซ็นต์สำหรับอันดับที่สาม...น่าดีใจจังเลยนะครับ คุณยามาชิตะ โทโมฮิสะ...น่าดีใจจนน่าหมั่นไส้เลยล่ะ

 

ปลายเสียงแบบนี้...เรื่องยุ่งยากมาเยือนแล้วไง

 

ชายหนุ่มรีบหันหลังหมายจะคว้ามือเรียวที่กำลังเพิ่มแรงเช็ดบวกกับขยี้แรงๆที่ผมตามอารมณ์หมั่นไส้ที่สุดแสบของเขาเปรย แต่ยูยะจะไวกว่าด้วยการหยิบผ้าขนหนูติดมือแล้วกระเด้งตัวหลบลงจากเตียงไปอย่างผู้ชนะ พร้อมๆกับยักคิ้วยียวนจนคนมองหงุดหงิดใจ ในเมื่อคว้ามือไม่ได้เอวบางๆเลยกลายเป็นเป้าหมายใหม่และมันก็ได้ผล เมื่อยามะพีได้ยูยะมานั่งแหมะที่ตักตัวเองพลางกอดรัดไว้ไม่ให้ดิ้นรนหลุดหนี แต่จริงๆไม่ต้องออกแรงใดๆ ยูยะก็ไม่คิดลุกไปไหนอยู่แล้ว

...สำหรับตอนนี้นะ

 

ร้ายนักนะกะจะขยี้จนผมฉันหลุดหมดหัวเลยหรือไง

ก็น่าลองนะฮะ คนที่เพิ่งประทุษร้ายคนอื่นตอบกลับยิ้มร้าย ชักอยากจะทำดูเหมือนกัน

 

หึงหรือไง คนถูกทำร้ายร่างกายว่าพลางก้มลงจูบที่แก้มขาวๆ แก้แค้น

ผมทำท่าเหมือนหึงเหรอฮะ ยูยะย้อนถามและก็ไม่ได้คิดจะเบี่ยงหน้าหลบ อยากจูบอยากหอมตรงไหนก็ทำไปเถอะไม่ว่า อย่างน้อยก็ทดแทนที่ต้องหายกันไปนานจะถือว่าหยวนๆให้ แต่มันจะเริ่มรำคาญก็ตรงที่ชักจะซุกจะไซ้มากไปล่ะ

 

สุดท้ายไอ้คนใจดีที่คิดจะปล่อยเลยตามเลย ก็เลยต้องห้ามปรามด้วยการยกมือขึ้นดันปากยื่นๆที่กำลังจะเล็งรัศมีมาที่ริมฝีปากของเขา แล้วหันมามองจ้องด้วยดวงตากลมโตไม่แพ้กับคนที่ชอบลวนลามเขาเหมือนกัน

 

หยุดแค่นั้นล่ะฮะ ผมจะไปอาบน้ำ

 

แต่ดูท่าไอ้ความต้องการของยูยะมันจะไม่ได้รับการอนุมัติ เพราะยามะพียังกอดเอวเด็กหนุ่มไว้อย่างนั้นและไม่มีทีท่าว่าจะปล่อยง่ายๆ เสียด้วย

 

จูบก่อนถึงให้ไป นั้นประไร ผิดจากที่คิดเมื่อไร สุดท้ายก็หาเรื่องเอาเศษเอาเลยกับยูยะจนกว่าจะพอใจนั่นล่ะถึงจะได้ปล่อยไปอาบ ไม่รู้เลยว่าคืนนี้จะได้เหยียบย่างเข้าห้องน้ำหรือเปล่าเลย ถ้ายอมให้ทำอย่างที่พูดก็กลัวว่ามันจะไม่จบที่จูบนะสิ

 

จะเอาจูบที่ไหนล่ะครับ ถ้าขมับ แก้ม คอ แล้วก็ไหล่...ผมมั่นใจว่าเมื่อกี้ยามะพีทำไปหมดแล้วล่ะ

ยังนะ ยังขาดอยู่ที่นึง

ที่ไหนเหรอฮะ ที่ถามนะ ไม่ใช่ว่าไม่รู้หรอกนะว่าหมายถึงตรงไหน แต่เพราะอยากจะแกล้งคนไม่รู้จักพอเท่านั้นล่ะ

 

ก็ที่นี่ไง

 

ในเมื่อยูยะแกล้งซื่อทำไม่รู้ไม่ชี้ ยามะพีก็จะแกล้งเซ่อยื่นปากตอบกลับไปเหมือนกัน ให้มันรู้ไปเลยว่าส่วนที่ถูกละเลยนะมันหนีไม่พ้นว่าจะเป็น...ปากนะ

 

จริงด้วยสินะฮะ คนถูกทวงก็เออออห่อหมก

งั้นจูบปากก่อนถึงจะยอมให้ไป คนทวงเอาทวงเอาก็ไม่หยุดจะยื่นหน้าเข้าไปจนแนบหน้าผากซะชิด สัมผัสได้ถึงลมหายใจของกันและกัน แถมยังหลับตาพริ้มทำให้รู้ว่ารอให้จรดริมฝีปากลงมาอยู่

 

แต่เพราะยูยะจะเห็นว่าท่านั่งมันไม่ค่อยจะอำนวย เลยเปลี่ยนจากนั่งตักเป็นยืนย่อตัวหันหน้าเข้าหาแล้วคล้องแขนสองข้างโอบรอบคอยามะพีที่ลืมตามองตั้งแต่ตอนที่รู้สึกตัวว่าคนในอ้อมกอดขยับเขยื้อน แต่มือหนาก็ยังไม่ได้ปล่อยเอวบางๆนั้นให้หายไปไหน นอกจากจะปลดให้มันหลวมพอที่จะไม่ทำให้ยูยะต้องอึดอัดเท่านั้น

 

แบบนี้ถนัดกว่าเยอะ ไม่พูดเปล่ายังยิ้มสดใสตอบกลับไปให้คนนั่งรอยังต้องยิ้มตอบ แต่ไม่วายจะแปลกใจที่อะไรๆจะดูง่ายเกินไปกว่าทุกที เพราะปกติต้องมีอิดออดหรือไม่ก็ทำอะไรสักอย่างแล้วแอบแวบหนีเข้าห้องน้ำไปก่อน ตอนออกมานั่นล่ะยามะพีถึงได้ลิ้มชิมรสหวานของกลีบปากอิ่มนั้น

 

ทั้งที่เขาตั้งท่าว่าถ้ายูยะไม่ยินยอมก็จะปล่อย ที่ทำเซ้าซี้นี้ก็แค่แกล้งพอเป็นพิธีเท่านั้นเอง

 

อารมณ์ไหนกันเนี่ย หรี่ตาถามคนที่ประสานสายตามองสบกันอย่างสงสัย

ทำไมฮะ ยามะพีไม่อยากจูบผมแล้วเหรอ

 

ใครว่า...อยากทำมากกว่าจูบซะอีกประโยคท้ายดูจนใจจะเบาเสียงให้เหมือนกระซิบที่ข้างหู แต่ปากนะมันจะไปไม่ถึงไหนนอกจากแก้มนะสิ

 

ตามสเตปสิฮะ เด็กหนุ่มยิ้มหวานปล่อยให้คนที่อยากทำไกลกว่าจูบปากกับเขา แนบจูบที่แก้มอีกทีสองที

 

งั้นก็จูบสิยามะพียื่นหน้าเข้าไปใกล้

ก็หลับตาก่อนสิฮะ ยูยะก็ดันปลายจมูกเข้าไปชิดกันและกันอีกนิด

 

พอเห็นตากลมโตดูร่าเริงนั้นสื่อความหมายทะลึ่งทะเล้น ยามะพีก็อดไม่ได้ที่จะงับปลายจมูกรั้นของคนรักอย่างหมั่นเขี้ยว จนได้ยินเสียงหัวเราะคลอเบาๆ

 

เร็วสิฮะ มือเรียวเปลี่ยนจากโอบรอบคอคนนั่งเป็นเลื่อนมากระชับที่มือหนาสองข้างให้วางแหมะอยู่ตรงเอวของเจ้าของเอง

 

พอได้ยินเสียงเร่งเร้าและแรงกระชับจากอุ้งมือของคนรัก ยามะพีก็ยอมทำตามแต่โดยดี คนถูกคะยั้นคะยอก็เลยได้แต่อมยิ้ม ก่อนจะค่อยๆแนบตัวเองเข้าไปใกล้แต่ยังจะยั้งไว้ให้ปากต่อปากห่างกับแค่ลมหายใจกั้น

 

ยามะพี

อืม

 

ถ้าจูบแล้ว ต้องปล่อยจริงๆนะ

คำไหนคำนั้น คนรอตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่นโดยไม่ลืมตา

 

งั้น... มือนุ่มๆที่กระชับสองมือหนา เปลี่ยนตำแหน่งมาประคองใบหน้ายามะพีไว้อย่างเชื่องช้า แล้วรอยยิ้มเจ้าเล่ห์เหลือร้ายก็ฉายเด่นชัดบนใบหน้าของยูยะทันที

 

...เราก็ไม่มีอะไรติดค้างกันแล้วล่ะฮะ ไม่พูดเปล่ายังเอาคืนคนงับปลายจมูกของตัวเองเมื่อกี้ด้วยการเปลี่ยนจากจูบปากยามะพีเป็นจมูกโด่งๆนั้นแทน

 

และไม่รอให้คนที่หลงกลได้ทันรู้สึกตัว ยูยะก็รีบก้าวถอยหลังยืนให้ห่างรัศมีถูกคนตรงหน้าคว้าเอวไปได้อีก ให้คนที่ลืมตาเพราะรู้สึกตัวเองว่าเสียรู้เด็กได้แต่ทำหน้ายักษ์ใส่แล้วคำรามขัดใจเบาๆ

รู้ใช่ไหมว่าถ้าฉันจับตัวนายได้เมื่อไร คืนนี้ก็อย่าหวังว่าจะได้อาบน้ำนะ

 

อะอะ...ยามะพีกล้าผิดคำพูดเหรอฮะ ยืนเอียงคอน่ารักให้คนมองชักอยากจะลุกขึ้นไปคว้ามาซุกซ้ายไซ้ขวาซะจริง แล้วดูสิไปยืนทำไมตั้งไกลขนาดนั้นคิดว่าปลอดภัยหรือไง ถ้าเขาคิดจะลุกไปจับก็อย่าหวังว่าจะรอดเลย ถึงจะเอาเก้าอี้มาคั้นกลางเอาไว้ก็ไม่ได้คณามือยามะพีหรอกนะ

 

ใครกันแน่ที่ผิดคำพูดก่อนนะ

ผมไม่ได้ผิดคำพูดอะไรเลยนะ ถ้ายามะพีจะลองนึกให้ดีก่อนเชิดหน้าให้รู้ว่าที่พูดนะเป็นจริงทุกคำ แถมยังจะเดินอ้อยอิ่งไปยืนเกาะขอบประตูห้องน้ำให้คนมองขัดเขี้ยวเคี้ยวฟัน ดูก็รู้ว่ากำลังยั่วเขาอยู่น

 

เฮ้อ!”

 

ยัง...ยังจะมาถอนหายใจแล้วช้อนตามองทำหน้าละห้อยค้อนใส่ให้ยามะพีคิดว่าตัวเองทำอะไรผิดไว้ยังไม่สำนึกแบบนั้นอีก

 

ผมเสียใจนะเนี่ยที่ยามะพีจำจูบของเราไม่ได้ ทั้งที่เมื่อกี้ออกจะดูดดื่มจนผมรู้สึกดีมากเลย

อะไรของนาย อย่ามาโกหก เขาสาบานได้เลยว่าวันนี้ยังไม่ได้ทำปากเชิดนั้นให้ช้ำซักทีเลยนะ

 

แต่เพราะสายตาของยูยะจะมองบางอย่างที่อยู่แถวๆพื้นให้เขาต้องก้มมองตามนั้นล่ะ คนที่กำลังคับข้องเคืองใจที่ยังไม่ได้บดปากคนรักถึงเริ่มจะฉลาดขึ้นมานิดๆ แล้วค่อยมากระจ่างในหัวก็ตอนที่หยิบไอ้ขวดเปล่าที่เมื่อกี้มันจะมีน้ำซะเต็มพร้อมๆกับเสียงยูยะที่เหมือนจะไขความกระจ่างยิ่งกว่าโคนันไขคดีห้องปิดตายซะอีก

 

ถ้าจำไม่ได้จริงๆผมจะบอกให้ก็ได้ ว่าเมื่อกี้เราจูบกันยังไงแต่ดูท่ายูยะคงไม่จำเป็นต้องเฉลยอะไรแล้วล่ะ เพราะยามะพีจะเข้าใจอะไรแจ่มแจ้งแดงแจ๋เลยว่าเผลอจูบไปตอนไหน

 

ก็เป็นคนแรกที่ประทับรอยไว้ที่ปากขวดให้ยูยะซ้ำรอยเป็นคนที่สองเอง เสียรู้เด็กฉลาดเป็นกรดเข้าแล้ว...ยามะพี

 

...เราเพิ่งจูบผ่านขวดน้ำไปไงฮะ จำได้หรือยัง

แต่ยูยะ...ยามะพีไม่นับเรื่องนี้ว่าจูบหรอกเฟ้ย

 

 

งานนี้ก็เลยต้องมานั่งจ้องเอาเป็นเอาตายกับไอ้จูบทางอ้อมที่ตัวเองไม่ได้ตั้งใจให้เกิดด้วยสีหน้าจะโกรธตัวเองก็ไม่เชิง จะโทษยูยะก็ไม่ใช่ มันน่าเอาไอ้วัตถุใสๆนี้ไปบดให้แหลกเอามารีไซเคิลใหม่ไม่ได้อีกเลยตลอดชาตินี้จริง

 

 

ซู่!

 

 

เสียงน้ำที่ดังออกมาจากห้องน้ำเรียกสติคนที่เอาแต่นั่งบื้อเป็นนานสองนานโดยไม่รู้ว่าเผลอปล่อยให้เหยื่อน่ากินปิดประตูห้องอาบน้ำไปตั้งแต่เมื่อไร ก่อนที่ยามะพีจะหัวเราะขันตัวเองแล้วไม่วายส่งสายตาเอ็นดูแกมฝากไว้ก่อนมองผ่านประตูห้องอาบน้ำที่ตอนนี้คนรักของเขาคงกำลังชื่นใจกับการได้ชำระล้างทำความสะอาดร่างกายตัวเองอยู่เป็นแน่

 

 

 

 

 

ส่วนคนที่เพิ่งจะปล่อยให้สายน้ำจากฝักบัวรดตัวหลังจากที่ถอดอาภรณ์ชิ้นสุดท้ายเสร็จกำลังยืนยิ้มกว้างมองอ่างอาบน้ำที่มีน้ำเติมเต็มรอท่า ก่อนจะเดินไปก้มลงโบกมือเช็ดความอุ่นของอุณหภูมิแล้วรู้สึกถึงการเอาใจใส่จากคนข้างนอกที่คงจะเปิดรอไว้ให้ยูยะเข้ามาแช่แน่ๆ

 

ชักอยากจะออกไปจุ๊บปากคนใจดีเบาๆ สักหนึ่งทีเป็นรางวัลแล้วสิ

รู้อย่างนี้ยอมๆไปตั้งแต่แรกก็ดีหรอก

 

 

 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก!

นายลืมเอาผ้าขนหนูเข้าไป ฉันวางไว้หน้าห้องน้ำนะ

 

 

 

ขอบคุณฮะ...ยามะพีคนที่เอาแต่ซึมซับความใจดีของคนรักรีบหันไปขานรับกับเสียงที่ดังลอดผ่านประตูเข้ามา ก่อนจะรู้สึกแล้วคิดว่าตัวเองควรจะเริ่มทำธุระจริงๆจังๆสักที

 

 

 

ตรู๊ดตรู๊ด…ตรู๊ดตรู๊ด...ตรู๊ดตรู๊ด!

 

 

 

ยังไม่ทันที่จะหย่อนเท้าลงแช่น้ำอย่างใจคิดก็ต้องชักเท้ากลับลงมาเหยียบพื้นเหมือนเดิม คอยเงี่ยหูฟังจนแน่ใจว่าเป็นเสียงโทรศัพท์ของตัวเองดังนั่นล่ะถึงได้ส่งเสียงออกไป

 

ยามะพีฮะ...ช่วยรับโทรศัพท์ทีสิฮะ

 

แต่เพราะมันไม่มีเสียงตอบรับและริงโทนโทรศัพท์มือถือก็ยังถูกปล่อยให้ดังไว้อย่างนั้น สุดท้ายยูยะก็เลยตัดสินใจเดินไปหยุดที่หน้าประตูแล้วบิดลูกบิดเปิดออกเพื่อมองลอดออกไปดูให้แน่ใจ

 

ออกไปตั้งแต่เมื่อไรเนี่ย คนโป๊ก็ได้แต่พึมพำกับตัวเองเบาๆ หลังจากไม่เห็นคนที่ควรจะอยู่แต่ตอนนี้ไม่อยู่ซะแล้ว สุดท้ายเด็กหนุ่มก็เลยค่อยๆ ย่อตัวลงเอื้อมมือหมายจะหยิบผ้าขนหนูที่วางอยู่ตรงพื้นมาห่อตัวเพราะคิดว่าควรจะเดินออกไปรับสายเสียเอง

 

 

อะ!!”

แต่ยังไม่ทันที่มือจะถึงผ้า มือของใครก็ไม่รู้โผล่มาคว้าแขนยูยะหมับเข้าให้

 

 

คราวนี้นายเสร็จฉันแน่

 

เจ้าของมือหนาที่นั่งยองๆอยู่หลังประตูห้องน้ำ ฉายรอยยิ้มอย่างผู้มีชัย มืออีกข้างกำโทรศัพท์แนบหูเหมือนกำลังโทรหาใคร พอได้เป้าหมายมาอยู่ในมือ ชายหนุ่มก็รีบพับมือถือของตัวเองแล้วโยนมันลอยละลิ่วไปตกอยู่กลางเตียงนอนราวกับจับวาง ก่อนจะดันประตูให้เปิดอ้าแล้วคว้าคนที่เริ่มจะสะบัดแขนหนีอย่างรู้ชะตากรรมเข้ามาอุ้มจนตัวลอย ไม่ลืมที่จะหยิบผ้าขนหนูที่เขาวางล่อเหยื่อติดมือมาด้วย ปล่อยให้ยูยะดิ้นเตะโน่นทึ้งนี่อย่างไม่สะทกสะท้าน แล้วถึงใช้ปลายเท้าปิดประตูล๊อคด้วยข้อศอกให้เสร็จสรรพ

 

ยามะพี...หลอกผมนิฮะ

จำไว้นะ...ยูยะ อย่าไว้ใจทางอย่าวางใจคน จะจนใจเองโดยเฉพาะกับคนอย่างยามาชิตะพี

อือ...ปล่อยผมนะ ผมจะอาบน้ำ...อือ

ปล่อยแน่ แต่หลังจากที่ฉันจัดการอาบน้ำให้นายจนสะอาดสะอ้านแล้วนะจ๊ะ

 

อื้...ยามะ...พี ผมโกรธจริงๆนะ

เอาน่าแล้วเดี๋ยวฉันจะช่วยถูหลังไถ่โทษให้แล้วกันนะ

 

อึก...อือ...ยามะพี ยามะ...อืออออ

 

สุดท้ายเสียงโวยวายก็กลายเป็นเพียงเสียงครึมครางที่ดังแว่วเป็นระยะหากได้เงี่ยหูฟัง บางทีอาจจะไม่ใช่เสียงน้ำจากฝักบัวที่ดังกลบเสียงร้องของยูยะ แต่เป็นเพราะจูบจากยามะพีที่กำลังลิ้มชิมรสหวานจากกลีบปากงอนๆของยูยะเพื่อทดแทนที่เมื่อกี้อดไป และดูท่ากว่ายามะพีจะหายเจ็บใจงานนี้ไม่แคล้วว่ายูยะคงต้องศึกหนัก เพราะคนเสียรู้ในตอนแรกจะไม่หยุดแค่จูบเดียวแน่นอน

 

บทเรียนคราวนี้สอนให้รู้ว่า ฉลาดเป็นกรดอย่างยูยะมักจะแพ้ให้ผู้ใหญ่เจ้าเล่ห์เจ้าแผนการณ์อย่างยามะพี

 

 

 




 

 

ฮึก! อึก!...

...

 

ไอควันที่ลอยคละคลุ้งอบอวลสองร่างที่นั่งซ้อนทับกันและกันอยู่ในอ่างอาบน้ำขนาดเล็กแต่เพียงพอทีจะรองรับร่างของพวกเขาได้อย่างพอดิบพอดี

 

บรรยากาศโดยรอบดูเร้าร้อน เรือนกายของคนร่างเล็กกำลังบิดเร่าจากแรงเร้าของคนข้างหลัง ใบหน้าอ่อนเยาว์กำลังทรมานอย่างหาที่สุดไม่ได้เมื่อคนที่เขานั่งพิงนั้นกำลังฝังเรือนกายใหญ่โตเข้าหาอย่างล้ำลึกและทวีความแข็งขืนจนเกินจะรับไว้

 

แม้ว่าคนที่กำลังอิ่มเอมกับความสุขที่ได้มอบความรักยิ่งใหญ่ให้กับคนรักอ่อนวัยกว่าจะพยายามทะนุถนอมและผ่อนแรงให้เบาบางแค่ไหน แต่เขาก็ไม่สามารถจะบรรเทาความเจ็บปวดนั้นได้ หลังจากที่พยายามสอดประสานจังหวะอย่างเชื่องช้าเพื่อรอคอยให้คนข้างบนคุ้นชินมานานเกินกว่าที่เขาจะหักห้ามใจ แต่ถึงอย่างไรเขาก็ยินดีที่จะรอ

 

ยะ...ยามะพี...ยามะ ดะเดี๋ยว มันจะ...เจ็บ เสียงครวญน่าสงสารของยูยะ ทำให้ยามะพีตัดสินใจเลื่อนมือโอบเอวเล็กนั้นเข้ามาแนบชิดแล้วบรรจงจูบเรียวคางไล่เลียงไปตามหน่วยแก้ม เนินนานที่ขมับแล้วกระซิบเสียงผะผ่าวที่ข้างหู

 

อดทนหน่อยนะ...เด็กดีของฉัน

 

ชายหนุ่มรอจนสัมผัสได้ถึงปฏิกิริยาตอบรับจากคนรักตัวน้อยที่พยักหน้าช้าๆ จึงดันใบหน้าของเด็กหนุ่มให้หันมาสบตากันและกัน มองให้ลึกถึงแววตาที่ฉ่ำหวานและจุมพิตปลอบประโลมปากแดงฉ่ำอย่างแสนรัก

 

นี้ไม่ใช่ครั้งแรกที่พวกเขาร่วมรักกัน แต่ทุกครั้งที่มีอะไรกันคนที่จะต้องทรมานไม่พ้นว่าจะเป็นยูยะเสมอ แม้ว่าเขาจะพยายามทะนุถนอมและผ่อนแรงแค่ไหน ไม่เคยมีสักครั้งที่เขาจะไม่สร้างความร้าวรานให้คนตรงหน้าเลย

 

 

อะ ฮึก!”

 

 

เสียงหวาดผวาดังเล็ดลอดออกมาแม้ว่าริมฝีปากของพวกเขายังเชื่อมกันและกัน ภายหลังจากที่ยามะพีตัดสินใจเร่งจังหวะรักอย่างหนักหน่วงจนยูยะไม่ทันตั้งตัว

 

ลมหายใจของคนทั้งคู่ค่อยๆหอบกระเส่า มือเรียวที่จิกขอบอ่างหมายจะผ่อนความรู้สึกอัดแน่นถูกรวบเอาไว้ด้วยมือของคนที่กำลังย่นระยะความเจ็บปวดผสมผสานความสุขสมให้ใกล้เข้ามายิ่งขึ้น ภาพสีขาวนวลค่อยๆกระจ่างในมโนสำนึกของยูยะอย่างช้าๆ และเมื่อพวกเขาเริ่มเข้าใกล้ประตูที่เพียรหลอมรวมด้วยกันมา ยามะพีก็ยิ่งกอดรัดร่างเล็กนั้นแน่นหนา พร้อมๆกับยูยะที่อดกลั้นรอคอยวินาทีสุดท้ายที่จะมาถึงนั้นไม่ไหว

 

ฮึอ....ก!!”

...!!”

 

เพียงไม่นาน...ความรักร้อนแรงของยามะพีก็ทะยานเข้ามาให้ยูยะได้ลิ้มรสอย่างเต็มเปี่ยมและท่วมท้น

 

 

 

เสียงหอบจากการร่วมรักทำให้คนทั้คู่สั่นสะท้านไปด้วยกัน ร่างของคนที่รับศึกหนักอ่อนยวบลงพิงซบกับคนที่คอยรองรับอยู่ข้างหลังอย่างหมดแรง เสียงทอดถอนใจอย่างเหนื่อยล้าทำให้ยามะพีลืมตามองคนในอ้อมแขนอย่างห่วงใย

 

ยูยะรับรู้ได้ถึงรอยจูบอบอุ่นที่ประทับไปทั่วศีรษะและเลื่อนมาจนถึงขมับ แขนแข็งแรงค่อยๆโอบรอบตัวเขาให้นอนพิงแนบมาทั้งตัว ก่อนที่ยามะพีจะฝังหน้าเข้ากับซอกคอแล้วจูบเน้นเบาๆ อย่างปลอบโยน คนเหนื่อยอ่อนจึงค่อยๆเลื่อนมือขึ้นแตะหลวมๆที่ข้อศอกของคนที่นั่งซ้อนหลังแล้วหลับตาพริ้มซึมซับความรู้สึกอย่างเป็นสุข

 

พวกเขาต่างเฝ้ารอให้เพลิงอารมณ์ที่หลอมละลายกันและกันค่อยๆมอดไหม้ลง ลมหายใจหอบกระชั้นแปรเปลี่ยนเป็นแผ่วเบาและปล่อยให้สัมผัสทางกายกระซิบเป็นภาษารักอย่างเงียบงัน

 

ผู้หญิงทั้งโลกคงอิจฉาผม กลายเป็นยูยะที่เริ่มบทสนทนาขึ้นมาก่อนด้วยรอยยิ้ม แขนเรียวเล็กกวาดวักน้ำอุ่นที่ผสมน้ำสบู่จนเป็นสีขาวขุ่นกรุ่มกลิ่นหอมชวนผ่อนคลายแก้เก้อ

 

หืม?” ยามะพีที่เฝ้ามองอากัปกริยานั้นเงียบๆขานเสียงเบาแล้วเหลือบมองคนในอ้อมแขนอย่างใคร่รู้ความนัยของคำพูดประโยคนั้น

 

ก็ผมนะเป็นคนที่ได้มีเซ็กส์กับคนที่ติดอันดับสามของผลโหวตผู้ชายที่ผู้หญิงคลั่งไคล้อยากจะนอนด้วยเชียวนะ ฟังดูเหมือนจะภาคภูมิใจแต่ยามะพีรู้ว่ามันเป็นน้ำเสียงแอบประชดซะมากกว่า

 

ชายหนุ่มรวบมือทั้งสองข้างของคนที่กำลังสนุกสนานกับการเห็นเกลียวคลื่นเล็กๆในอ่างที่ตัวเองทำขึ้น มาสอดประสานเข้ากับมือใหญ่ๆของตน และวางมันไว้ที่หน้าท้องแบนราบของคนตรงหน้าพลางวางคางเกยกับไหล่เล็กนั้นอย่างผ่อนคลาย

 

ก็แค่ผลโหวตบ้าบอ

ยามะพีไม่ชอบเหรอฮะ เพราะน้ำเสียงเรียบๆจากคนข้างหลัง จะทำให้ยูยะหันไปมอง

แล้วนายชอบไหมล่ะ ยามะพีก็เลยหันมาสบตาด้วยใบหน้านิ่งเฉย แต่แววตาดูไม่สบอารมณ์

 

ก็ไม่ได้เกลียดอะไร เด็กหนุ่มเห็นดังนั้นเลยพูดพลางก้มมองมือของตัวเองนิ่งงัน

 

และนั้นจะทำให้ยามะพียิ้มอย่างเอ็นดูเพราะท่าเสมองไปทางอื่นจะเป็นอากัปกริยาของคนที่ปากไม่ตรงกับใจ โดยเฉพาะถ้ายูยะเป็นคนทำ แต่เขาก็ไม่คิดจะคาดคั้นกลั่นแกล้งเอาอะไรมากมาย เพราะเท่าที่เห็นก็รู้ว่ายูยะก็ไม่ได้พิสมัยกับการโหวตหัวข้อนี้เท่าไรนัก ถึงได้ทำเฉยแล้วจ้องมองปากอิ่มๆของคนรักเป็นอาหารตา

 

ยูยะ

ฮะ

 

เมื่อเจ้าของชื่อหันมา ยามะพีก็เลยได้จูบอาหารตาที่จ้องจนอยากกินอย่างใจคิด เขาขบเม้มกลีบปากล่างของยูยะจนแน่ใจว่ามันจะแดงฉ่ำมากกว่าเดิมจนพอใจแล้วนั้นล่ะ ถึงได้ผละออกอย่างอ้อยอิ่งแล้วพูดประโยคที่ทำให้รอยยิ้มสดใสปนเขินอายเด่นชัดบนใบหน้าของเด็กน้อย

 

สำหรับนายมันไม่ใช่แค่เซ็กส์หรอก

 

และเพราะประโยคนั้นจะทำให้คนพูดได้จูบหวานๆที่แก้มเป็นรางวัลจากคนฟังพร้อมๆกับเสียงหัวเราะสดใสที่ทำให้คนอึ้งเพราะถูกจู่โจมโดยไม่รู้ตัวยังต้องยิ้มเขินแล้วหัวเราะแก้เก้อคลอไปด้วย

 

ถึงในประโยคนั้นจะไม่มีคำว่า รัก

แต่ยูยะก็รู้ว่ามันคือคำบอกรักที่วิเศษที่สุด

และไม่ต้องตีความหมายให้มันมากมายอะไรอีกแล้ว

ในเมื่อยามะพีแสดงให้เห็นชัดเจนทุกครั้งว่าที่ทำ...มันคืออะไร

ถ้าไม่ใช่ว่า...รักยูยะ เท่านั้นนะ

 

ยามะพีฮะ

หืม?”

ถูหลังให้ผมหน่อยได้ไหม

ได้สิ

 

แต่ก่อนถูหลัง ผมอยากทำอะไรอย่างนึงก่อน เด็กหนุ่มปลดมือของคนรักออก หันหน้าเข้าหาคนที่เลิกคิ้วมองเขาอย่างสงสัย

อะไร

ก็...

 

แล้วยามะพีก็ได้จูบที่ปากเป็นของแถมจากเด็กหนุ่มที่ชะโงกหน้าเข้ามาพร้อมๆกับแขนเรียวสองข้างที่โอบรอบคอให้โน้มลงมาหาอย่างดูดดื่ม เขายังคงลืมตามองดูจอมซนที่กำลังขะมักเขม้นกับการฝังรอยกุหลาบที่ปากของเขาอย่างเอ็นดู แล้วสุดท้ายชายหนุ่มก็ค่อยๆ แทรกลิ้นอุ่นเข้าไปสอดประสานและนำจังหวะให้คนเริ่มคล้อยตาม จนในที่สุดยูยะก็ต้องพึ่งแขนแข็งแรงคอยพยุงเพราะตัวเองจะมอมเมากับจุมพิตของยามะพีเสียเอง

 

ชายหนุ่มถอนจูบหนักหน่วงช้าๆ ก่อนจะแนบหน้าผากชิดกับคนรักตัวน้อยแล้วทอดถอนใจ

 

...ถ้ายังมั่วแต่จูบ คืนนี้ฉันคงไม่ได้ถูหลังนายแน่ๆ

 

ยูยะเบิกตากว้างก่อนจะหัวเราะร่าเมื่อเข้าใจความหมาย ในขณะที่ยามะพีก็ขำกับคำพูดที่ตัวเองบอกออกไปสุดท้ายคนที่สัญญาว่าจะถูหลังก็เลยจับเด็กซนนั่งหันหลังให้แล้วหยิบฟองน้ำขัดตัวมาชโลมด้วยสบู่น้ำถูเบาๆให้ คนที่มีหน้าที่นั่งเฉยๆ คอยรับการปรนนิบัติอย่างมีสบายอารมณ์

 

เสียงพูดคุยเรื่องเรื่อยเปื่อยมักจะหลุดออกมาจากปากของยูยะที่เล่าโน่นเล่านี้ให้ยามะพีฟังไปพลางขัดตรงโน่นตรงนี้ไปพลาง บางครั้งเขาก็จะตอบโต้บทสนทนา บางคราวเขาก็จะยิ้มกับเรื่องซุกซนของคนรัก แต่ไม่ว่ายูยะจะเล่าเรื่องอะไร ยามะพีก็จะรับฟังอย่างตั้งใจตลอดเวลา จนพวกเขาลืมเวลาที่ล่วงเลยไปโดยปริยาย

 

 

 




 

 

หาวววว!

 

 

เสียงที่ดังลอดออกมาจากมือเรียวที่ยกปิดปากตัวเอง ทำให้คนที่กำลังยืนเป่าผมให้เงยหน้ามองกระจกที่สะท้อนภาพของพวกเขาทั้งสอง จนเห็นว่าเด็กหนุ่มที่นั่งอยู่ตรงหน้ากำลังตาปรือลงเรื่อยๆ เขาเลยขยี้ผมที่เริ่มจะแห้งหมาดอีกสักทีสองทีแล้วค่อยปิดไดร์เป่า วางมันลงบนโต๊ะหน้ากระจกเหมือนเดิม ไม่ลืมที่จะดึงปลั๊กออกแล้วค่อยหันมาสนใจพยุงคนง่วงให้ยืนขึ้น

 

เรียบร้อย พูดพลางจัดทรงให้เข้าที่อีกสักที ก่อนจะก้มลงจูบเบาๆที่หน้าผากเนียนขาวอย่างเอ็นดู แล้วยามะพีก็ต้องยิ้มกว้าง เมื่อเห็นยูยะยืนขยี้ตาเหมือนเด็กเล็กง่วงนอนก็ไม่ปาน

 

แบบนี้จะเรียกว่าโตได้ยังไง ในเมื่อในสายตาของยามะพี ยูยะไม่เคยโตเลยแม้แต่นิดหน่อยถึงจะถูกคนตรงหน้าพูดกรอกหูอยู่บ่อยๆว่าอายุยี่สิบสามปีแล้วก็ตามเถอะ แต่สำหรับยามะพียูยะก็ยังเป็นเด็กที่เขาไม่กล้าและไม่อยากปล่อยให้คลาดสายตาไปไหนแม้แต่วินาทีเดียว

 

พอแล้ว เดี๋ยวตาก็แดงเป็นกระต่ายหรอก สุดท้ายก็เลยต้องรั้งมือทั้งสองข้างให้เลิกขยี้ตา แล้วจับจูงคนจะหลับแหล่ไม่หลับแหล่ไปนั่งที่เตียง เลิกผ้าห่มรอจนยูยะเอนตัวลงนอนนั่นละยามะพีถึงได้ห่มผ้าให้จนมิดคอ

 

แล้วยามะพีล่ะฮะ รีบถามเสียงง่วงงุน เพราะไม่เห็นเจ้าของเตียงจะล้มตัวลงมานอนด้วยกัน

ฉันจะเดินไปปิดไฟ ไม่ได้ไปไหนหรอก พอไขความกระจ่าง ยามะพีถึงได้เดินไปที่หน้าประตู แต่ไม่วายจะเหลือบมองคนที่ขยับตัวหันมามองเขาจากบนเตียงแล้วส่งยิ้มให้อีกครั้ง ก่อนจะกดปิดสวิตช์ไฟจนห้องทั้งห้องมืดสลัวถึงค่อยเดินไปนั่งบนเตียงแล้วก้มลงหอมแก้มคนที่เอาแต่นอนมองเขาอยู่เช่นกัน

 

ยามะพีแทรกกายเข้าไปอยู่ในผ้าห่มผืนเดียวกับยูยะ ก่อนจะสอดมือเข้าโอบหลังของคนรักให้เข้ามาอยู่ในอ้อมแขนปล่อยให้เด็กหนุ่มที่นอนตะแคงเจ้าหาอกอุ่นซุกหามุมสบายตามใจชอบแล้วจึงกระซิบบอกลาคืนนี้ให้กันและกัน

 

ราตรีสวัสดิ์

ราตรีสวัสดิ์ฮะ

 

 

 

 

 

แต่สุดท้ายคนที่ดูเหมือนจะอ่อนเพลียและคิดว่าต้องหลับก่อนใครกลับกลายมาเป็นคนที่เอาแต่เฝ้ามองเสี้ยวหน้ายามนิทราของคนที่กอดตัวเองไว้อย่างเงียบๆ ดวงตากลมโตลืมตาแป๋วไม่มีวี่แววง่วงเหงาหาวนอนเหมือนตอนที่ถูกพามาบนเตียงเลยสักนิด

 

ยูยะกำลังพิจารณาใบหน้ายามหลับของยามะพีอย่างตั้งอกตั้งใจ เด็กหนุ่มไล่มองตั้งแต่เปลือกตาที่ปิดสนิทพลางนึกถึงแววตาหลากอารมณ์ที่มักจะทอดมองมาที่เขา แต่ไม่แคล้วว่าทุกครั้งที่ถูกมองมามักจะแฝงไปด้วยความรักความใส่ใจที่ส่งผ่านมาให้เสมอ

 

คิ้วโด่งเรียวที่ยูยะชอบวาดมันให้คลายบ่อยๆ เวลาที่เจ้าของมันชอบขมวดเข้าหากัน

 

หน้าผากกว้างสวยที่ยามะพีชอบจะก้มลงมาแนบสนิทกับหน้าผากของยูยะเพื่อที่พวกเขาจะได้มีโอกาสสบตากันและกันอย่างใกล้ชิด เมื่อต้องการสื่อความในใจ

 

จมูกได้รูปที่คอยจะฝังลงมาที่แก้ม สูดกลิ่นจากเรือนกายของเขา จนยูยะกลายเป็นคนที่ติดน้ำหอมไปอย่างช่วยไม่ได้ เพราะกลัวว่ายามะพีจะบ่นว่าเหม็นเวลาที่อยู่ใกล้กัน

 

แก้มนุ่มๆ ที่มักจะเอามาแนบแข่งกับแก้มของยูยะว่าของใครจะนิ่มกว่ากัน

 

และริมฝีปากอิ่มที่ใครๆก็บอกว่ามันน่าจูบน่าหลงใหล ที่สำคัญคนทั่วไปต่างกันคิด แล้วก็อิจฉาคนที่จะได้รับและเป็นเจ้าของจุมพิตจากยามะพี

...แต่จะมีใครรู้บ้างไหมว่าเจ้าของปากอิ่มที่ใครๆหมายปอง คือเทโกชิ ยูยะ

 

 

 

สุดท้ายคนที่ลืมตาโพลงในความมืดและกำลังเคลิบเคลิ้มกับกระจับปากของคนหลับจนจินตานาการไปไกลจะรู้สึกอยากแตะต้องกลีบนุ่มๆนั้นจนเผลอลืมยั้งใจตัวเอง เลื่อนมือที่วางอยู่บนอกของคนรักขึ้นลูบไล้สิ่งที่ตัวเองจับจ้องเบาๆ เพราะไม่ได้ต้องการให้คนที่หลับอยู่ข้างกายตื่นลืมตา

 

แต่เพราะคนที่ยูยะคิดว่าตอนนี้คงกำลังฝันดีจะไม่ได้เป็นไปอย่างที่คิด ดังนั้นมือที่กำลังซุกซนจึงถูกรวบเอาไว้ได้ทันพร้อมๆกับที่นิ้วเรียวของเด็กหนุ่มจะถูกดึงเข้ามาใกล้ๆ แล้วฝังรอยจูบอบอุ่นไว้ทีละนิ้วทีละนิ้วอย่างบรรจง หลังจากนั้นเปลือกตาที่ปิดสนิทมาตลอดจึงค่อยๆหรี่ลืมแล้วก้มลงมองจอมซนที่ทำลายการนอนของยามะพีไปจนหมดสิ้น

 

ผมทำให้ยามะพีตื่นหรือเปล่าฮะ

เปล่า ฉันยังไม่ได้หลับ

 

ใบหน้าอ่อนวัยยิ้มน้อยๆ ก่อนจะเริ่มซุกหน้าเข้ากับซอกคอของยามะพีแล้วกระชับแขนของตัวเองรอบเอวของคนรักตัวโตพลางถอนหายใจผ่อนคลายเบาๆ ให้คนที่เพิ่งลืมตาเพราะความซนของยูยะขยับตัวน้อยๆ เพื่อให้คนในอ้อมแขนนอนได้อย่างสบายตัว

 

ง่วงแล้วทำไมไม่นอนถามพลางกระชับเอวเล็กหลวมๆด้วยมือหนาๆทั้งสองข้าง พิงขมับตัวเองกับศีรษะโด่งทุยของคนรัก

 

เมื่อกี้ไม่ง่วง แต่ตอนนี้ชักจะง่วงแล้วล่ะฮะ

...สุดท้ายก็กลายเป็นว่า ยามะพีจะโดนเด็กก่อกวนนิเอง

 

แล้วยามะพีล่ะฮะ ทำไมยังไม่นอน

ก็ถูกนายจ้องเอา จ้องเอาฉันจะข่มตาให้หลับได้ยังไง คนถูกแกล้งเหลือบมองรอยยิ้มของเด็กจอมก่อกวนแล้วให้อยากก้มลงไปจูบปากนิ่มๆนั้นสักทีสองที

 

แต่เพราะยามะพีเป็นประเภทคิดแล้วทำ โดยเฉพาะถ้าคิดเรื่องที่เกี่ยวกับยูยะแล้วล่ะก็...เขาจะทำทันทีโดยไม่รีรอ ดังนั้นตอนนี้ริมฝีปากเชิดน้อยๆ เวลาเอาแต่ใจจึงถูกประกบปิดแล้วค่อยเปลี่ยนเป็นเคล้าคลึงเนินนานจนเจ้าของเริ่มประท้วงเพราะคนจูบจะไม่ยอมเลิกสักที

 

...พอแล้วฮะ ปากผมเจ็บไปหมดแล้วนะ ส่งเสียงกระเง้ากระงอดพลางยกมือขึ้นลูบเนื้อนุ่มของตัวเองเบาๆ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าตอนนี้มันคงจะแดงช้ำขนาดไหน

 

ส่วนคนที่ถูกต่อว่าก็เอาแต่ยิ้มเอ็นดู หัวเราะชอบใจ แล้วไม่วายจะดึงมือเล็กๆนั้นออกแล้วเลื่อนตัวขึ้นคร่อมร่างของยูยะพลางกดจูบลงไปใหม่ไม่สนใจแรงขัดขืนแม้แต่น้อย

 

สุดท้ายเมื่อห้ามไม่ฟังคนถูกกระทำเลยไล่งับปากคนตัวโตแก้แค้น แต่เพราะยามะพีเหมือนจะรู้เลยไหวตัวทัน เขารีบผละออกก่อนที่จะถูกฟันซี่เล็กๆประทุษร้าย แล้วค่อยก้มลงจุ๊บทั้งปากบนปากล่างให้ยูยะไล่งับลมเก้ออีกทีสองทีค่อยเปลี่ยนเป้าหมายเป็นแก้มเนียนๆและซุกฐานคอกรุ่มกลิ่นสบู่อ่อนๆ แทน

 

ยามะพีไม่ง่วงแล้วเหรอฮะ คนที่กำลังถูกฝังรอยไปทั่วตั้งแต่ซอกหูเรื่อยไปถึงลำคอบรรจบที่ไหปลาร้า ที่คนข้างบนดูเหมือนจะขะมักเขม้นกับการจูบให้ซ้ำอยู่ตรงทีเดิม เอ่ยถามเสียงใส มือทั้งสองข้างไม่ได้ผลักดันใดๆ แต่กลับขย้ำเสื้อนอนตัวใหญ่ที่ยามะพีใส่เบาๆ

 

บางทีฉันจะหลับได้ก็หลังจากที่กล่อมนายเรียบร้อยแล้วมากกว่านะ เสียงแหบแผ่วดังแว่วมาจากคนที่เพิ่งผละริมฝีปากจากผิวหนังของยูยะแล้วยิ้มอย่างยินดีที่ได้เห็นรอยจางๆแต่งแต้มอยู่ตรงหน้า ให้คนที่กำลังจะถูกกล่อมได้แต่มองไม่ได้รู้อีโหน่อีเหน่อะไรเลย

 

แล้วยามะพีจะกล่อมผมยังไงล่ะฮะ แววตาเจ้าเล่ห์บวกกับน้ำเสียงทะลึ่งทะเล้น ทำเอาคนฟังอยากจะวจัดการให้เด็กซุกซนหายซ่าจงพูดไม่ออกจริงๆ

 

เดี๋ยวก็รู้

ยังจะทำตาแป๋วให้คนมองชักจะอดใจไม่ไหมอีกนะ...ยูยะ

 

นายยั่วฉันเองนะยูยะ ทั้งที่แค่หลับไปก็สิ้นเรื่องแท้ๆ

ก็ผมอยากรู้ว่ายามะพีจะกล่อมผมให้หลับยังไงนะสิฮะ

 

งั้นก็เตรียมหลับสนิทได้เลยถึงจะส่งเสียงขู่ แต่ยูยะก็ไม่มีทีท่าว่าจะหวาดกลัวสักนิด สุดท้ายคนที่หมดความอดทนก็เลยกลายเป็นยามะพีที่กำลังก้มลงมาแนบหน้าผากชิดเข้ากับคนอยากถูกเขากล่อมเสียเอง

 

พวกเขาสบมองประกายความรู้สึกที่ฉายชัดอยู่ในดวงตาของกันและกัน ก่อนที่ยามะพีจะเลื่อนหน้าเข้าไปใกล้แล้วจรดทาบทับกลีบปากอุ่นที่เขาชอบลิ้มลองแผ่วเบา ใช้ปลายลิ้นไล่เลียงสำรวจอย่างอ้อยอิ่งรอเวลาที่ความหวานได้ที จึงสอดประสานเข้าไปชิมรสฉ่ำอย่างนุ่มนวล

 

ผมน่าจะรู้...ว่าวิธีกล่อมของยามะพีคือเรื่องลามกแบบนี้

ฉันรู้...ว่านายรู้

 

ยูยะปล่อยให้คนข้างบนปรนเปรอจุมพิตจนกว่าจะพอใจ มือที่ยึดเนื้อผ้าของชุดที่ยามะพีใส่ค่อยๆคลายลงและกำลังจะปล่อยให้ตกสู่พื้นเตียง แต่มันจะถูกคนที่กำลังลิ้มรสหวานจากริมฝีปากของเขารวบเอาไว้และเลื่อนให้มาอยู่ที่หลังท้ายทอยของคนข้างบนแทนนั่นละเด็กหนุ่มถึงได้สอดนิ้วประสานมือรวบไว้ในตำแหน่งที่คนชักนำต้องการ

 

อุ้งมือหนาของยามะพีค่อยๆ สอดสัมผัสหน้าท้องแบนราบที่อยู่ใต้เสื้อเชิ้ตสีขาวของยูยะ ลูบไล้ผิวเนียนลื่นอย่างทะนุถนอมและสำรวจตรวจตรา ยามเมื่อชายหนุ่มถอดจูบออก เขาต้องสำราญใจเมื่อได้ยินเสียงกระเส่าจากคนใต้ร่างที่ดังผะแผ่วเพราะสัมผัสร้อนแรงที่กำลังโดนเขาปรนเปรอด้วยฝ่ามือที่เลื่อนซุกเข้าไปในกางเกงขายาวที่คนใต้ร่างสวมใส่อยู่ ฟันซี่เล็กๆ เรียงตัวสวยกำลังขบเม้มกลีบปากล่างของตัวเองเพื่อสะกดกลั้นอารมณ์ทำให้คนมองนึกห่วง จนต้องวกกลับลงจุ๊บเบาๆอีกครั้ง

 

ยูยะ เจ้าของชื่อค่อยๆ ปรือตามองคนเรียกที่คร่อมอยู่เหนือร่างของเขา ในตาฉ่ำน้ำมีแววสงสัย แต่เขาไม่สามารถทีจะเปล่งเสียงใดๆ เพราะยูยะกำลังจะควบคุมตัวเองไม่ได้เพราะถูกยามะพีแตะต้องส่วนอ่อนไหวอย่างหนักหน่วงเข้าไปทุกที

 

ฮึ...ก!”

 

ชายหนุ่มมองอาการสั่นสะท้านจากเรือนร่างของคนรัก คิ้วเรียวกำลังขมวดเข้าหากัน เปลือกตาที่เปิดได้เพียงริบหรี่พยายามช้อนมองเขาอย่างเว้าวอน เสียงครางที่เล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากได้รูปทั้งที่พยายามอดกลั้น ทำให้ยามะพีรู้ว่าเด็กน้อยของเขากำลังเข้าใกล้แรงปรารถนาที่กำลังก่อตัวขึ้นอย่างช้าๆ

...ด้วยน้ำมือของยามะพี

 

...

 

ยูยะนอนหอบสะท้านหมดเรี่ยวแรง ทิ้งแขนทั้งสองข้างของตนให้ตกอยู่ข้างตัว ปรือตามองคนตรงหน้าเมื่อแรงสัมผัสจากคนรักขาดหายไป

 

ภาพที่เขาเห็น...ยามะพีกำลังถอดเสื้อเชิ้ตของตัวเองและโยนออกไปให้พ้นทางแล้วค่อยโน้มตัวลงมาทาบทับเขาอีกครั้ง ปรนเปรอจูบให้ยูยะมึนเมาจนไม่รู้ตัวว่ากำลังถูกคนข้างบนปลดกระดุมและค่อยๆ เปลื้องผ้าทีละชิ้น ทีละชิ้นอย่างเบามือ

 

และช่วงขณะที่ความเร้าร้อนกำลังกลับมารุมโชกเติมเชื้อไฟให้แรงอารมณ์ของยูยะกลับมารุกไหม้อีกครั้ง เด็กหนุ่มก็ต้องเบิกตากว้างแล้วร้องครวญครางออกมาอย่างสุดกลั้นและน่าสงสาร

 

หะอึก...ยะ ยามะ...พี

 

ปลายนิ้วที่เพิ่งจะบำเรอให้สุขสมแปรเปลี่ยนเป็นสร้างความรวดร้าวให้กับเด็กหนุ่มอย่างรวดเร็ว เมื่อยามะพีสอดแทรกเข้ามาโดยไม่ทันให้ได้ตั้งตัว

 

ทั้งๆที่ยามะพีคิดว่ากิจกรรมในห้องน้ำก่อนหน้า น่าจะทำให้อะไรๆเป็นไปได้ง่ายดายแท้ๆ แต่อาการนิ่วหน้าและฝ่ามือเล็กทั้งสองข้างจะกำขย้ำผ้าคลุมเตียงแน่นจะทำให้เขารู้ว่าตัวเองคิดผิดถนัด

 

เจ็บเหรอ เขาหยุดการเคลื่อนไหวไว้แค่ครึ่งทาง เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงห่วงใย

...ปะ เปล่าครับ คะ แค่ตกใจเท่านั้น เด็กหนุ่มพยายามเค้นเสียงตอบ แล้วยิ้มบางๆให้

ไม่เป็นอะไรนะ?” ยามะพีก็ยังไม่หายกังวล เขายกมือข้างหนึ่งลูบไล้ที่แก้มใสที่ค่อยๆชื้นเหงื่อปลอบขวัญ

อะอืม ยูยะตอบรับก่อนจะโผเข้าโอบรอบคอคนห่วง แล้วซุกหน้ากับไหล่กว้างแน่น

 

เมื่อคนในอ้อมแขนเปิดทาง ชายหนุ่มจึงค่อยๆ เคลื่อนไหวจังหวะของปลายนิ้วจากเชื่องช้ารอคอยจนเจ้าของเคยชินและเมื่อช่องทางอ่อนไหวผ่อนคลายลง เขาจึงค่อยๆ วางร่างของเด็กหนุ่มที่กอดเขาแน่นลงกับเตียง

 

มองสบตาเนินนาน

สลับกันจุมพิตซับกันและกัน

มือทั้งสองข้างของคนทั้งคู่ประสานเกาะกุมแนบแน่น

และปล่อยให้ร่างกายสอดคล้องร่วมพวกเขาเป็นหนึ่งเดียว

 

ยามะพีกอดร่างสั่นเทาที่สะท้านไปกับทุกแรงเคลื่อนไหวของเขาอย่างปลอบโยน จูบซับน้ำตาที่ซึมซาบจากหางตาของยูยะอย่างปลอบขวัญ กระชิบคำหวานข้างหูคนใต้ร่างเพื่อหวังว่ามันจะบรรเทาความอัดอั้นทรมานจากความรักยิ่งใหญ่ที่ตัวเขาหยิบยื่นให้พร้อมกับรอยยิ้มอบอุ่นที่มีให้กับคนที่เขารักเพียงคนเดียวอย่างเต็มใจ

 

ฉันรักนาย...เด็กดื้อของฉัน

 

ไม่เพียงแค่คนฟังที่จะอิ่มเอมไปกับคำลื่นหูน่าฟังเท่านั้น เพราะหลังจากนั้นสิ่งที่ยามะพีส่งมาให้จะถูกยื่นคืนกลับไปตามแบบฉบับเด็กแสนซนคนนี้เช่นกัน

 

ผมก็รักผู้ใหญ่เจ้าเล่ห์...อย่างยามะพีเหมือนกัน

 

และแล้วเด็กดื้อกับผู้ใหญ่เจ้าเล่ห์ก็ให้รางวัลแก่กันและกันด้วยจูบหวานๆ และสัมผัสวาบหวามแสนสุขเติมเต็มความรักอบอวลไออุ่นกรุ่มเสียงครึมครางแผ่วเบาให้ได้ยินกันตลอดค่ำคืน

 

เพื่อทดแทนช่วงเวลาที่ไม่ได้เจอหน้า

แทนความห่วงใยและความคิดถึง

แทนคำว่ารักที่ไม่ต้องเปล่งออกจากปากให้บ่อยมากจนชินชา

แต่เปรยออกมาเป็นภาษากายที่มีแค่คนสองคนคอยสัมผัสกันและกัน

 

ทุกครั้งที่แตะต้อง...มักจะมีคำว่า รัก ซึบซาบออกมาให้ได้ยินเสมอ

 

 




 

 

 

แสงแรกของวันใหม่กำลังส่องสาดเข้ามาปลุกให้คนที่เพิ่งจะหลับไปได้ไม่กี่ชั่วโมงต้องปรือตาตื่นทั้งที่ไม่ค่อยเต็มใจสักเท่าไรนัก แม้ว่าจะซุกหน้ากับอกอุ่นกว้างของยามะพีที่นอนหันหลังให้หน้าต่างตะแคงข้างกอดเขาทั้งคืน เพราะหวังว่าจะช่วยให้บรรเทาแสงแสบตาสำหรับคนเพิ่งจะเปิดเปลือกตาตื่น แต่สุดท้ายยูยะก็ต้องยอมรับกับตัวเองว่า...ให้นอนอีกทีก็คงไม่หลับแล้วล่ะ เด็กหนุ่มเลยตัดสินใจล้มตัวลงนอนหงายช้าๆ เพราะกลัวว่าตัวเองขยับเขยื้อนแล้วจะทำคนที่นอนเอาแขนก่ายเขาตื่นตามไปด้วย

 

พอมองจนแน่ใจว่ายามะพียังหลับสนิท ยูยะก็เลยเงยหน้ามองที่หัวเตียงเพียงเพราะจะอยากดูเวลาว่าตอนนี้มันกี่โมงกี่ยามกันแล้ว มือเรียวเลยเอื้อมหยิบโทรศัพท์มือถือของยามะพีที่วางอยู่ใกล้ที่สุดมาเปิดดูเวลา แล้วเมื่อนั้นเขาถึงได้รู้ว่าวันใหม่เดินทางมาถึงตอนสายได้หลายชั่วโมงแล้ว

 

เด็กหนุ่มวางโทรศัพท์ในมือกลับที ก่อนจะกวาดตามองไปทั่วห้องที่มีชุดนอนของพวกเขาวางกระจัดกระจายอยู่ตรงพื้น แต่มันมีอะไรสะดุดตามากกว่านั้นเมื่อยูยะมองเห็นหนังสือเล่มหนึ่งถูกทิ้งอยู่ในตะกร้าหวายที่เอาไว้ใส่เสื้อผ้าที่ใช้แล้วเพื่อรอซัก

 

ดูเหมือนนิตยสารเล่มนี้จะตามหลอกหลอนเขาเสียจริง ทั้งๆ ที่เกือบจะลืมไปแล้วเชียวนะ ไม่แคล้วว่าคงจะเป็นเจ้าของห้องเนี่ยละมั่งที่โยนมันทิ้งลงไปในนั้น เพราะคิดว่าจะได้ไม่ลืมเอาออกไปจากห้องตัวเองนะ สุดท้ายยูยะก็เลยได้ฤกษ์ย้อนรำลึกเรื่องเก่าที่ฝังอยู่ในหัวทุยๆ ตั้งแต่ครั้งแรกที่อ่านทุกตัวอักษรอีกจนได้

 

หึ...

 

แต่หลังจากนั้นเพียงไม่นานเรื่องร้ายกาจอยู่ๆก็ผุดขึ้นมาในความคิด ทำให้คนที่จ้องของที่ถูกทิ้งเหมือนเป็นขยะจะเลิกสนใจมองตะกร้าหวายที่วางอยู่ตรงข้างประตูห้องน้ำ แล้วหันหน้าเข้าหาคนหลับที่ตอนนี้จะขยับตัวแล้วล้มนอนหงายแต่ก็ไม่วายจะหันหน้ามาทางยูยะเหมือนเดิม

 

เด็กหนุ่มเลยได้ทีขยับตัวขึ้นเท้าคางมองคนหลับไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไร เริ่มก่อกวนตามแบบฉบับเทโกชิ ยูยะอย่างเคย เขาไล่ปลายนิ้วเรื่อยตั้งแต่หน้าผากผ่านปลายจมูกโด่งแล้วแตะเบาๆที่ริมฝีปาก ไต่จากปลายคางลงมาถึงลำคอแล้ววาดตามรอยกระดูกไหปลาร้า จบท้ายด้วยวางมือแหมะที่แผงอกกว้าง ไม่ลืมที่จะช้อนตามองว่าตลอดการกระทำที่เกิดขึ้นสร้างความรำคาญและปลุกให้ยามะพีตื่นหรือไม่

 

ยูยะรออยู่นานจนแน่ใจว่าคนข้างกายหลับลึก เขาจึงจับจ้องที่แผงอกข้างซ้ายของยามะพีแล้วเลื่อนใบหน้าเข้าไปใกล้ แนบหูฟังเสียงเต้นสม่ำเสมอของหัวใจอยู่พักใหญ่ แล้วจึงจรดริมฝีปากจูบเม้มที่ผิวเนื้อหนา เคล้าคลึงจนปรากฏรอยแดงเด่นชัด เน้นซ้ำๆ ให้มันเป็นรอยไปตลอดชีวิตได้ยิ่งดี

 

และเมื่อยูยะถอนริมฝีปากออก รอยยิ้มพึงใจแกมร้ายกาจจึงผุดขึ้นมาจนหุบแทบไม่ลงทีเดียวล่ะ ใครว่ามีแค่ยามะพีที่ฝากรอยมาร์กไว้ให้ยูยะได้แค่คนเดียว เด็กแสบอย่างยูยะก็ทำได้เหมือนกันถ้าอยากจะทำ และทำได้ดีกว่าที่ใครๆคิดซะด้วย

 

แต่น่าเสียดายที่คนถูกกระทำจะหลับสนิทไม่รู้เนื้อรู้ตัวสักนิดว่าคนรักจอมซนทำอะไรกับตัวเองไว้ งานนี้ก็คงต้องรอให้ตื่นแล้วมาเห็นด้วยตัวเองแล้วล่ะว่าถูกทำรอยรักไว้ได้น่ารักน่าชังขนาดไหนเชียว ถ้ายามะพีไม่ตาค้างแล้วยิ้มแก้มปริ อารมณ์ดีทั้งวันล่ะก็...ยูยะยอมให้ผู้หญิงทั้งโลกเอาคนรักของเขาไปกกเลย

 

สุดท้ายคนที่สนุกสนานกับแผนการเล็กน้อยก็ล้มตัวลงนอนแนบแก้มกับไหล่กว้างแล้ววาดนิ้วเป็นวงตรงรอยจูบที่เขาฝากเอาไว้กับยามะพีพลางหลับตาพริ้ม ยิ้มสุขใจ

 

ให้คนทั้งโลกรู้ไปเลยว่าผู้ชายที่ใครๆก็อยากได้...อย่าง ยามาชิตะ โทโมฮิสะ

มีเจ้าของเป็นเด็กจอมซนและแถมยังขี้หวงนิดๆ...อย่าง เทโกชิ ยูยะ คนนี้

 

ฝากตราประทับไว้ชัดเจน แจ่มแจ้งแบบนี้

ใครก็อย่าหวังจะได้แอ้ม



จบอย่างกระท่อนกระแท่น.
CREDIT ::: DORAPEEPO
ผู้หยิบยื่นนิตยสาร VIVI มาไซโค

Category : One ● shot

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดด
(รอบที่เท่าไหร่ไม่รู้)

ผู้ใหญ่เจ้าเล่ห์กับเด็กดื้อคู่นี้เหมาะสมกันมากที่สุดเลย

ไม่มีใครยอมใครกันจริงๆ

ตั้งแต่เทชชี่หึงนิดๆกับผลโหวตจนลงกับมะพี
แถมยังหลอกมะพีให้หลงกลกับไอ้ขวดน้ำ

คิกๆๆเลยโดนดีเลยในห้องน้ำ
ผู้ใหญ่เขาอาบน้ำร้อนมาก่อน
เด็กอาจจะไม่ทันเล่ห์เหลี่ยมของผู้ใหญ่ที่เยอะกว่า
55555

แต่ก็นะ ถ้านอนเฉยๆแต่แรกก็หมดเรื่องแล้ว
เลยต้องออกกำลังกาย นอนหลับยาวเลยทีเดียว

ระวังไปฝังรอยเอาไว้ตอนเขาหลับ
เจ้าตัวตื่นมาเดี๋ยวตัวเองจะมีรอยเพิ่มอีกนะจ๊ะเทชชี่


ขอบคุณเจ้าของบล็อกผู้น่ารัก ที่แต่งสนองนี๊ดให้นะคะ(กอดดดด)
ไว้จะส่งพล๊อตให้อีกเยอะะ
(แต่จะรับไหวไหมเนี้ย5555)

แอบเขินไม่ต้องลงชื่อเค้าก็ได้นะ
กลัวชาวบ้านรู้หมดว่าหื่น(???)
2011.07.10 22:44 | URL | Dorapee #- [edit]
จริงๆยามะพีก็แค่คนเจ้าเล่ห์ที่คอยหลอกปล้ำเด็กน้อยเทโกชิซินะ 555
แต่น้องนีก็ใช่ย่อยนะช่างยั่วจริงๆ
แถมยังหึงรุนแรงอีกต่างหาก รอยที่อกพีจะแจ่มขนาดไหนนะ ฮุฮุ
2011.07.11 00:13 | URL | ningchii #- [edit]
อ่านไปเขินไป
อ๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยย


เขินอ่ะ >_<

ยูยะก็ขี้หวงใช่ย่อยนะเนี่ย แหมๆๆๆๆๆ ฮ่าๆๆๆๆ
2011.07.11 01:58 | URL | Yui #- [edit]
ยูยะแอบขี้หึงนะเนี่ยยยยย
เลยโดนแฟนล่อลวงให้เสียตัวเลย ฮ่าๆๆๆ
สรุป ยามะพีร้ายที่สุดสินะ

ว่าแต่โพลแบบนี้...ล่อแหลมจริงๆ
2011.07.11 02:17 | URL | aeung #- [edit]
>///////////////////////<
ว้ายสุดๆ

คุณพีไม่ใช่แค่เจ้าเล่ห์นะคะเนี่ย ฮ่าๆ
บอกไม่ถูกว่าเรื่องนี้ใครเอาใจใคร แต่ได้ใจเค้าไปเต็มๆ

ยูยะทะเล้นมากแบบที่ว่าเจ้อ่านคาแรคเตอร์น้องแล้วยิ้มไม่ยอมหุบ
เด็กอะไร ปากแข็งแบบแสดงออกได้ชัดเจนขนาดนี้
น่ารักมากค่ะหนู

ไปทำรอยเค้าไว้แบบนั้น เจ้ยิ้มเผื่อคุณพีด้วยเลยก็ได้ค่ะ
เพราะว่าคุณเค้าต้องชอบใจมากแน่ๆ

ดีนะเนี่ยที่หลับสนิท ไม่งั้นเราก็จะได้เหนยูยะได้รางวัลอีกอ่ะ
(ว้าย ฮา)
2011.07.11 14:37 | URL | noya #- [edit]
เหมาะสมกันจริงๆเลยคู่นี้เหมือนจะทันกันทุกเรื่องจริงๆ
อีกคนก้อดื้ออีกคนก้อเจ้าเล่ห์
ฟ้าช่างสร้างให้เกิดมาคูกัน โฮะๆๆๆ
แต่พีซามะแอบหื่นอ่ะแต่น้องก้อยั่วได้น่ากดจริงๆแระ
แต่แอบอยากเห็นรอยที่เจ้าตัวเล็กแอบทำไว้จริงๆเพราะจะได้เป็นหลักฐานว่า
โทโมฮิสะ ยามาชิตะ น่ะมีเจ้าของแล้ว 555
2011.07.11 20:36 | URL | tokio #- [edit]
น่าขอบคุณผลโหวต
คุณน้องหึงเลือดขึ้นหน้าเลยทีเดียว
ทำรอยไว้ให้ใคร ๆ รู้
ว่า "คนนี้น่ะมีเจ้าของแล้ว"

สุดทราบซ่าจริง ๆ พล็อตของฟิคนี้
"หื่น" แบบมีมารยาท
จริง ๆ
ไม่ใช่ "หื่น" แบบเถื่อน ๆ แบบที่เคยอ่านมา
2011.07.12 23:25 | URL | MISTER #- [edit]
ส้มพี่อ่านไปน้ำลายไหลไป เฮ้ยยยยย ไม่ใช่...คิกคิก
กลัวว่าคนข้างหลังจะแอบมาอ่าน แล้วถามว่า มันอ่านไรฟระ..มี "อะ..อึก" ด้วย555555555555

อยากอาบน้ำจริงๆเลยยยยยยยยยย ก๊ากกกกกกกกกกกกก

พี่เป็นกำลังใจให้สู้ๆ ต่อไปนะจ๊ะ
อนาคตนักเขียนอาชีพ ^_^ รออยู่


ขอแนะนำนิดเดียวนะ
ถ้าฝึกเขียนบ่อยๆ คงเข้าที่กว่านี้และเนอะ

การเขียนบรรยายเนื้อเรื่องพี่ว่าดีแล้วนะ
น่าจะปรับเรื่องการต่อบทนิดนึงให้มันไหลลื่นกว่านี้อีกหน่อย (ในเรื่องต่อๆไปอ่ะนะ) ^_^

บทเลิฟซีนนี่ ดีทีเดียว ก๊ากกกกกกกกกกกก
(หื่น แต่ สวย ) งงม่ะ ไม่งงหรอกเนอะ อิอิ



มีรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ที่ต้องเก็บก็คือ การสะกดคำ การใส่วรรณยุกต์
โดยเฉพาะวรรณยุกต์นี่พี่ว่า มันจะช่วยให้คนอ่านเข้าถึงอารมณ์ของตัวละครได้ดีเชียวล่ะ เช่น นะ กับ น่ะ
พอดีเห็นมีบางประโยค ที่พี่คิดว่าน่าจะใช้ "น่ะ" มากกว่า "นะ" นะจ๊ะ
อ่อๆ อีกคำนึง คือ "ที" กับ "ที่"
ดูเหมือนเป็นเรื่องเล็กๆ น้อย ๆ แต่มันก็ทำให้พี่อ่านซ้ำๆ เพื่อหารูปประโยคจริงๆ ที่คนเขียนต้องการจะบอกอ่ะนะ
2011.07.13 15:25 | URL | yingnon #- [edit]

จริงๆจะเข้ามาอ่านตั้งนานแล้วครับแต่พึ่งมีเวลามานั่งอ่านจริงๆจังๆแหละ

ตกลงผลโหวตเป็นเหตุใช่มั้ยเนี่ย ฮาๆๆๆ
น้องหมั่นไส้คนได้คะแนนติดอันดับสามจนได้เรื่องเลยไง
แหมมมมม หญิงสาวทั่วประเทศถึงจะอิจฉาก็เถอะ
แต่อย่างไงก็ต้องยินดีมากกว่าอยู่แล้วละ

เพราะมันไม่ใช่เซ็ก แต่ คือ รักต่างหาก

หวานๆ แบบวาวหวามเลยนะเนี่ยยยยยยยยย

><!!!


2011.07.20 19:30 | URL | miharu_mimi #- [edit]
โอ๊ยยยยยยยยยยยยยยย ผู้ใหญ่หื่นกาม
อ่านไปก็เขินไป *เขินม้วน*

จุดนี้อยากเกิดเป็นกระจกในห้องน้ำมากค่ะ 55555
เลือดกำเดาจะไหล ตายๆๆ *ปาด*
2011.07.27 16:56 | URL | shisou #- [edit]
น่ารัก
อ่านแล้วมีความสุข
เด็กเจ้าเล่ห์ กับ ผู้ใหญ่เจ้าแผนการ
ไม่ว่ายูยะจะวางแผนลำ้ลึกขนาดไหนก็เอาชนะผู้ใหญ่อย่างยามะพีไม่ได้หรอก
ก็ต้องเสียรู้หน้าประตูห้องน้ำไป ฮ่าๆ
แต่ยามะพีนี่ขี้เซาจริงๆ โดนตีตราแล้วยังไม่รู้ตัวอีก
ตอนรู้ว่าโดนทำรอยไว้ตรงไหนและจากใคร คงได้อารมณ์ดีทั้งวันแน่ๆ
2011.08.07 01:28 | URL | buagie_goofybua #GurjwkUQ [edit]
แอร๊ยย !
น่ารักมากๆเลยคะ >o<
กว่าจะได้นอนนะทั้งสองคน
ทำเอาคนอ่านเสียเลือด
2011.10.10 00:57 | URL | ttamiiz #- [edit]


  • password
  • เจ้าของบล๊อกนี้เท่านั้นที่อ่านได้

trackbackURL:http://lecielinlove.blog.fc2.com/tb.php/19-76486dde
▲ top